(Astragalus crenatus Schult.(رشد رویشی، گلدهی و بذردهی) انجام شد. پس از آماده­ ای نیز به­روش آزمایشگاهی و با استفاده از دو رأس گوسفند نر نژاد مغانی دارای فیستوله شکمبه­ا­ی تعیین شد. نتایج نشان داد از لحاظ قابلیت هضم و تجزیه­پذیری ماده خشک، ماده آلی، دیواره سلولی و دیواره سلولی منهای همی­سلولز سایت ارتفاعی دوم به­طور معنی­داری بیشتر از سایت یک بود (01/0p<). نتایج نشان داد در هر دو سایت، مرحله رشد رویشی دارای قابلیت هضم شکمبه­ای، بعد از شکمبه­ای و خاکستر بیشتر و دیواره سلولی، دیواره سلولی منهای همی­سلولز و ماده آلی کمتری نسبت به سایر مراحل رشد داشت. بنابراین، پتانسیل تجزیه­پذیری ماده خشک گونه در مرحله اول رشد بیشتر بوده و با بلوغ گیاه ارزش غذایی آن برای دام­های چراکننده کاهش می­یابد، در نتیجه بهترین زمان چرا با توجه به این گونه در منطقه، حداکثر اواخر بهار می­باشد. همچنین در مطالعات ارزیابی ظرفیت و مدیریت مراتعی که گونه مورد مطالعه گسترش دارد، می­توان از این نتایج استفاده کرد.