[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 14، شماره 2 - ( 5-1399 ) ::
جلد 14 شماره 2 صفحات 184-196 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر متقابل چرای حیوانات و رهاسازی اراضی کشاورزی بر پارامترهای نفوذ و خصوصیات بیولوژیک خاک در مراتع نیمه‌استپی
مرضیه جلیل‌پور، الهام چاوشی، احمد جلالیان
گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد واحد اصفهان، خوراسگان
چکیده:   (399 مشاهده)
این تحقیق با هدف بررسی احیاء اراضی کشاورزی بعد از دوره‌های مختلف رهاسازی در دو مدیریت چرایی آزاد و مدیریت‌شده به دنبال بررسی این موضوع است که آیا اولا رهاسازی ‌اراضی باعث بازگشت آنها به شرایط اولیه مرتع شده است و ثانیا نحوه مدیریت چرای حیوانات بر روند احیای این اراضی بعد از رهاسازی تاثیر داشته است؟ به این منظور در منطقه حفاظت‌شده تنگ صیاد یکی از مراتع نیمه‌استپی استان چهارمحال و بختیاری، زمین‌های با سابقه رهاسازی متفاوت شامل کمتر از 5 سال، بین 5 تا 15 سال، بین 15 تا 30 سال، بالاتر از 30 سال رهاسازی به همراه یک مرتع شاهد در دو مدیریت چرایی شامل چرای سبک و چرای آزاد انتخاب شد و متغیرهای نفوذ آب به خاک شامل هدایت هیدرولیکی، ضریب جذب خاک و عکس طول درشت مویینگی به همراه یکسری متغیرهای مهم بیولوژیکی مانند نرخ معدنی‌شدن کربن، بیوماس میکروبی و تنفس پایه اندازه‌گیری شده و در مدیریت‌های چرایی مختلف در اراضی با سابقه رهاسازی مختلف مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در مناطق با مدیریت چرای حیوانات (مناطق حفاظت‌شده) بین تیمارهای رهاسازی کمتر از 5، 6 تا 15 و 15 تا 30 سالگی تفاوت معنی‌داری در ضریب هدایت هیدرولیکی (kfs) و ضریب جذب رطوبت خاک وجود نداشت ولی با افزایش سن رهاسازی به بالاتر از 30 سال اختلافات معنی‌دار ظاهر شده است. همچنین با افزایش سن رهاسازی میزان تنفس پایه کاهش یافت و تنها سطوح با رهاسازی‌های بالاتر از 30 سال و مرتع حفاظت‌شده، مشاهده تنفس پایه شبیه به مرتع گردید. نرخ معدنی‌شدن کربن با افزایش سابقه رهاسازی در مناطق حفاظت‌شده در مقایسه با مناطقی که چرای آزاد برروی آنها انجام می‌گیرد با سرعت بیشتری به تیمار مرتع نزدیک شده بود. نتایج موید این موضوع است سیر توالی زمین‌های رهاشده که چرای سنگین بر روی آنها انجام می‌شود با سرعت کمتری به سمت کلیماکس می‌رود ولی در مدیریت‌های با چرای سبک پس از 30 سال خاک احیا و شبیه به مراتع همجوار شده است.  
واژه‌های کلیدی: رهاسازی اراضی، هدایت هیدرلیکی خاک، بیوماس میکروبی، تنفس پایه، نرخ معدنی شدن کربن، ضریب جذب خاک.
متن کامل [PDF 349 kb]   (136 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/5/7 | پذیرش: 1399/5/10 | انتشار: 1399/5/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jalipour M, Chavoshi E, Jalalian A. Interactive effects of animal grazing and land abandonment on infiltration and biological properties of soil in semi-steppe rangelands. مرتع. 2020; 14 (2) :184-196
URL: http://rangelandsrm.ir/article-1-900-fa.html

جلیل‌پور مرضیه، چاوشی الهام، جلالیان احمد. اثر متقابل چرای حیوانات و رهاسازی اراضی کشاورزی بر پارامترهای نفوذ و خصوصیات بیولوژیک خاک در مراتع نیمه‌استپی. مرتع. 1399; 14 (2) :184-196

URL: http://rangelandsrm.ir/article-1-900-fa.html



دوره 14، شماره 2 - ( 5-1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مرتع Rangeland
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4237